M E N U
31 grudnia, 2025

Wystawa „Pociąg do Zakopanego”

Takie wydarzenie artystyczne nie zdarza się często! Największa prywatna instytucja kultury w Polsce – DESA Unicum – przybyła pod Tatry z wyjątkową wystawą zatytułowaną „Pociąg do Zakopanego”. Ugościł ją słynny Teatr imienia Stanisława Ignacego Witkiewicza, we wnętrzach którego zobaczycie rzeźby Magdaleny Berbeki oraz obrazy Michała Zaborowskiego, a wymowne uzupełnienie wystawy stanowią fotografie Andrzeja Świetlika tworzone w oparciu o zdjęcia Zakopanego sprzed lat ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego. To wyjątkowa okazja dla wszystkich miłośników Tatr, by wczuć się w artystyczny magnetyzm Zakopanego! 

Wystawa „Pociąg do Zakopanego” prezentowana w przestrzeniach zakopiańskiego Teatru Witkacego to przeciekawy twórczy dialog między rzeźbiarką Magdaleną Berbeką a malarzem Michałem Zaborowskim, którego tematem jest Zakopane – miasto, które od końca XIX wieku stanowi nieskończone źródło inspiracji dla wszelkich kreatywnych dusz. Artystów, którzy do Zakopanego przybyli zupełnie różnymi drogami – Magdalena jest rodowitą zakopianką, a Michał pochodzi z Gdańska, połączyło wyjątkowe genius loci Zakopanego i chęć opowiedzenia o jego fenomenie poprzez swoją sztukę. 

Rzeźbiarski świat Magdaleny Berbeki

Pierwszy rozdział opowieści o Zakopanem tworzą rzeźby Magdaleny Berbeki – rzeźbiarki młodego pokolenia, która z Zakopanem związana jest od dzieciństwa. To właśnie w stolicy Tatr ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych imienia Antoniego Kenara, a swoją edukację artystyczną kontynuowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. 

Jej prace inspirowane rzeźbami tworzonymi w dwudziestoleciu międzywojennym przez uczniów Szkoły Przemysłu Drzewnego, twórczością Augusta Zamoyskiego, jak również tatrzańskimi legendami oraz mitami, to połączenie tradycji z nowoczesnym podejściem do rzeźby. Wśród dziesięciu rzeźb artystki prezentowanych na wystawie „Pociąg do Zakopanego” na szczególną uwagę zasługuje rzeźba „Syrena z Pięciu Stawów” wykonana podczas pobytu artystki w Pietrasancie we Włoszech i wyrzeźbiona z marmuru carraryjskiego, w którym tworzył również Michał Anioł, jak również wyrzeźbiona w tatrzańskim granicie dłutami słynnego zakopiańskiego rzeźbiarza Stanisława Kulona „Dziwożonka z Doliny Chochołowskiej” opowiadająca o demonicznej istocie zamieszkującej mroczne tereny, która według podhalańskich opowieści – porywała matki i niemowlęta. 

Uważnie przyjrzyjcie się również wykonanej z marmuru oraz brązu patynowanego rzeźbie „Siklawa” inspirowanej tatrzańskim wodospadem leżącym między Doliną Roztoki a Doliną Pięciu Stawów Polskich, jak również pełną ruchu, mocy i dynamiki rzeźbą „Halny”. „Narciarka”, „Wędrująca gaździna” oraz „Harnaszka zakłopotana” to równie inspirujące rzeźbiarskie opowieści o kobiecych akcentach tatrzańskiej rzeczywistości. 

Rzeźby Magdaleny Berbeki w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego” – od lewej „Wędrująca gaździna”, „Wędrująca gaździna”, „Narciarka”, „Harnaszka zakłopotana” oraz „Siklawa”, fot. Grzegorz Pluta
Rzeźby Magdaleny Berbeki w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego” – od lewej „Dziwożonka z Doliny Chochołowskiej, opiekunka krokusów” oraz „Siklawa”, fot. Grzegorz Pluta
Rzeźby „Harnaszka zakłopotana” Magdaleny Berbeki w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego”, fot. Grzegorz Pluta

Połączenie rzeczywistości i magii na obrazach Michała Zaborowskiego

Opowieść o micie Zakopanego na wystawie „Pociąg do Zakopanego” dopełniają obrazy Michała Zaborowskiego, który w swoich pracach z charakterystycznym dla siebie elementem magicznym portretuje słynne postaci związane z Zakopanem, odnosi się do podhalańskich wierzeń, a także do współczesnej rzeczywistości miasta. 

Bohaterami jego obrazów jest między innymi Witkacy w przebraniu zakopiańskiego białego misia, jak również artystka Zofia Stryjeńska odziana w kożuch i góralską chustę z pokaźnych rozmiarów oscypkiem w ręku. Zobaczycie na nich również Karola Szymanowskiego – poważnego kompozytora z z dorysowanym czerwoną farbą strojem góralskim Janosika oraz narciarkę i kurierkę tatrzańską Helenę Marusarzównę w niebieskim swetrze z dziewięćsiłem. 

Michał Zaborowski w swoich pracach odnosi się zarówno do tradycyjnych mitów zakopiańskich – w nawiązującym do kultury japońskiej obrazie zatytułowanym „Godzilla i górale budzą śpiących rycerzy” opowiada o micie o śpiącym rycerzu, jak również do współczesnego obrazu Zakopanego – w obrazie „Kurka złotopiórka” symbolicznie nawiązuje do współistnienia kultury ludowej i kultury wysokiej w przestrzeni stolicy Tatr, a w obrazie „iPhone” – do kultury cyfrowej wyznaczającej nasze horyzonty tak jak latarka z telefonu komórkowego rozświetla szlak nieprzygotowanym na zmierzch turystom wracającym z górskich wycieczek. 

Uwagę przyciąga również obraz „Dziewanna” przedstawiający córkę artysty stojącej na zoranym polu z kolorowymi wstążkami we włosach odnoszący się do stylistyki Młodej Polski oraz „Warkocz” z symbolicznymi przedstawieniem mężczyzny zaplatającego młodej dziewczynie warkocz łączący się jego sercem. Interesujące są również obrazy odnoszące się do tradycji chrześcijańskich – w tym obrazy „Szymek” przedstawiający górala ciągnącego świerkowy pień nawiązujący do postaci biblijnego Szymona z Cyreny oraz „Boże Ciało”, na którym góralka w tradycyjnym stroju góralskim niesie sztandar procesyjny. 

Obrazy Michała Zaborowskiego w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego” – od lewej „Witkacy” oraz „Stryjeńska”, fot. Grzegorz Pluta
Obraz „Dziewanna” Michała Zaborowskiego w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego”, fot. Grzegorz Pluta
Obraz „Szymek” Michała Zaborowskiego w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego”, fot. Grzegorz Pluta

Tatrzańskie fotokolaże Andrzeja Świetlika

Uzupełnieniem, ale jakże wymownym, są fotografie autorstwa Andrzeja Świetlika inspirowane archiwalnymi kadrami ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego. Andrzej Świetlik – fotograf, który w przeszłości portretował między innymi reportażystę Ryszarda Kapuścińskiego, piosenkarzy – Korę Jackowską czy Czesława Niemena, sfotografował Magdalenę Berbekę oraz Michała Zaborowskiego w scenerii międzywojennego Zakopanego – z nartami i walizkami na tle Luxtorpedy, wracających z narciarskich eskapad Doliną Małej Łąki, zażywających kąpieli słonecznych na Gubałówce z pomnikiem Polonia Restitua w tle czy też podziwiających panoramę Tatr rozciągającą się z Kasprowego Wierchu. 

Fotokolaże Andrzeja Świetlika w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego”, fot. Grzegorz Pluta
Fotokolaże Andrzeja Świetlika w przestrzeni wystawy „Pociąg do Zakopanego”, fot. Grzegorz Pluta

Wystawa „Pociąg do Zakopanego” to przeciekawa artystyczna opowieść o Zakopanem – jego mitach, tradycjach, ale również o jego współczesnym obliczu. Opowiada o nim duet artystów o różnych historiach, wrażliwościach i technikach wyrazu artystycznego, jednak to opowieść niezwykle spójna, której wątki tworzone przez rzeźby Magdaleny Berbeki, obrazy Michała Zaborowskiego i fotografie Andrzeja Świetlika współgrają ze sobą zarysowując przeciekawe oblicze Zakopanego, które warto poznać!


Wystawa „Pociąg do Zakopanego”

Czas trwania: 31 grudnia 2025 roku – 6 stycznia 2026 roku
Godziny otwarcia: 31 grudnia (12:00–16:00), 1 stycznia (15:00–19:00), 2–6 stycznia (12:00–19:00)

Witkacy Atelier, Teatr im. S.I. Witkiewicza
ul. Chramcówki 15
34-500 Zakopane

Szczegóły wystawy

Organizator: Desa Unicum
Współorganizator: Teatr im. St. I. Witkiewicza w Zakopanem
Partner główny: Bank Pekao 
Partnerzy: Poczta Polska, Rymarz Zdort Maruta, Bachleda Group
Patronat honorowy: Burmistrz Miasta Zakopane
Patronat medialny: Tygodnik Podhalański, Radio Kraków

Więcej podobnych wpisów